Flevolander

Flevolander

De basis van de Flevolander ligt bij het schapenonderzoek dat het Instituut voor Veeteeltkundig Onderzoek (IVO, nu ASG, Leystad) deed in het begin van de jaren '70. Doel was het ontwikkelen van een vruchtbaar vleeslammoederdier met een tussenlamtijd van 8 maanden.

Het ras is een kruising van het Fins Landschaap met de Ile de France en is een van de vruchtbaarste schapenrassen in Nederland.

Het Fins Landschaap is een geweldig productief schaap, 5-lingen zijn heel gewoon. De Fin werd vroeger vooral gehouden om zijn pels.

De Ile de France is een vleesschaap, met de lange bronst als opvallende eigenschap. Het ras is niet zo vruchtbaar als de Fin.

Eigenschappen Flevolander

De Flevolander kan door de zeer lange bronst 3 keer per 2 jaar lammeren. Door de koppel ooien in groepen te splitsen, zijn er meerdere aflamperioden per jaar mogelijk. Bij de 1e worp zijn 2 lammeren normaal. Oudere ooien brengen gemiddeld 3 lammeren per worp.
De melkproductie van de Flevolander is prima. Ze kunnen zonder problemen 2 lammeren per worp zelf zogen.

Bij Flevolanders komen zelden geboorteproblemen voor. Door hun ruime bouw kunnen ze flink voer opnemen zonder dat ongeboren lammeren daardoor in het gedrang komen.

Een ander opvallend punt van de Flevolander is de vitaliteit. Ooien kunnen lang produceren. Ondanks de hoge lammerproductie worden ze gemiddeld 8,5 jaar oud.

Met name de jaarrondproductie en de grote worpen maken de Flevolander tot een ras dat uitstekend voldoet aan de eisen van een moderne, bedrijfseconomische schapenhouderij, afgestemd op de vraag van de markt.