DE FLEVOLANDER    Nr 75 Oktober 2009-II 

Nieuwsbrief Nederlandse Flevolander Schapenhoudersvereniging

“De pen wordt overgedragen”

Coproductie Piet Pellikaan en Linda Wouters-Hallie

Piet Pellikaan gaf aan, mede vanwege zijn leeftijd van 79!! jaar,te willen stoppen met het schrijven van
zijn fantastische nieuwsbrieven. Op een vergadering van de NFS werd een vervanger voor Piet gezocht.
Ik stak zonder aarzelen mijn vinger op ….maar dan! Toen heb ik me eens verdiept in alle nieuwsbrieven
die Piet geschreven heeft en toen kwam ik tot de ontdekking dat het niet zo gemakkelijk is om zo`n enthousiast lid (inmiddels erelid) op te volgen. Maar ja wie A zegt moet ook B zeggen dus dit is Piets laatste en mijn eerste Nieuwsbrief, een coproductie dus. We besloten om over elkaar te schrijven. Piet
een verslag over onze boerderij en ik een verhaal over zijn ervaring met de Flevolander en alles wat hij voor de NFS gedaan heeft.

Piet Pellikaan heeft de pen letterlijk aan mij overgedragen tijdens een bezoek aan onze boerderij Hij is
in (mei) maart van dit jaar bij ons geweest en met pijn in het hart droeg Piet al zijn pennenvruchten aan mij over. Een indrukwekkende stapel! Piets verslag van onze boerderij had ik begin april al binnen.           Nu is het oktober en het heeft dus een half jaar geduurd voordat ik de moed en tijd kon vinden om ook zijn verhaal te vertellen. Ik schaam me diep dat het zo lang geduurd heeft maar geniet van onze coproductie.

Binnenkort, dit jaar nog, komt er een nieuwe Nieuwsbrief, waarin ik op overzichtelijke wijze in zal gaan
op alle veranderingen die ons schapenhouders volgend jaar te wachten staan. Verder wil ik de ideeën die
ik heb voor de Nieuwsbrief met jullie delen. Want ik heb natuurlijk in dit half jaar nagedacht hoe ik de nieuwsbrief in wil vullen en dat zal anders zijn dan Piet het deed, zoals hij de bedrijfsverslagen maakte, dat zal ik niet kunnen evenaren. Bovendien ben ik boerin en daarnaast heb ik een baan en een eigen bedrijfje dus er is gaan tijd om iedereen te bezoeken.  

Linda Wouters-Hallie

Piet Pellikaan 20 jaar  NFS        
Geschiedenis en eigenschappen Flevolander                                                                                                                   In 1985 is onze vereniging opgericht op initiatief van de heren Visser en Van Diepen. Op dat moment kwam de Flevolander in de markt. Want na een ontwikkelingsproces, van 10 jaar was uiteindelijk de Flevolander gefokt, die zijn naam inderdaad te danken heeft aan de plaats waar hij “ontwikkeld” is Flevoland. Zoals natuurlijk bekend een kruising tussen Ile de France en het Fins landschaap. Meer daarover op de site. In de begintijd was er zeer veel publiciteit rond de lancering van dit “Vruchtbaarste en ideaalste schaap van Nederland”.  Het gevolg van deze publiciteit was dat de Flevolander een hype werd,  daardoor kwam er veel vraag naar Flevolanders.  Omdat de vraag groter was dan het aanbod stegen de prijzen van de Flevolander ooilammeren enorm. Om een voorbeeld te geven. Piet kocht in 1989 ooilammeren voor 300 gulden per stuk. Dit had tot gevolg dat er in de beginperiode van onze vereniging meer dan honderd leden had, volgens Piet wilde iedereen lammetjes fokken om snel rijk te worden. Het gevolg daarvan was natuurlijk dat de markt verzadigd raakte en dat de prijzen gingen dalen. De Flevolander dreigde aan zijn eigen succes ten onder te gaan. Volgens Piet had dat een aantal redenen:

Toen Piet in ’89 zijn eerste lammetjes kocht werd hij meteen lid van onze vereniging. Al na een jaar werd hij als secretaris aangewezen en vanaf 1992 tot 2000 was hij voorzitter waarna Jan de Boer dat stokje van hem overnam.

Hij heeft diverse initiatieven bestuurlijk ondersteund gehad, hij was in de 90er jaren een tijd betrokken bij het initiatief om een dienstencentrum (DSG) voor schapenhouderij op te richten met als doel alle schapenstamboeken onder een bestuurlijke paraplu. Ook het project automatisering heeft veel energie gevraagd.  Beide initiatieven hebben het uiteindelijk niet gered.

Daarnaast was er nog het kernfokbedrijf eerst te Lienden samen met het Texelse schapenstamboek en vervolgens het eigen kernfokbedrijf te Groesbeek samen met Frans Peeters. De gekozen opzet bleek helaas niet levensvatbaar. Een derde poging bleek uiteindelijk een succes, te weten de huidige rammenring, in feite een kernfokbedrijf gezamenlijk met 4 tot 6 NFS-leden. Ook hier heeft Piet veel energie ingestoken.

Piet vindt de Flevolander een prachtschaap met vele voordelen hij noemt ze op:

Natuurlijk is Piet realistisch dus hij noemt ook een paar gevoeligheden van de Flevolander

Verder zegt Piet dat het houden van Flevolanders door de productiecycli van 8 maanden een andere bedrijfsvoering vraagt dan (de traditionele schapenhouderij) (bij veel andere schapenhouders), zoals:.

Daar staat wel tegenover dat door de extra worp in de twee jaar de inkomsten bij goede bedrijfsvoering en strakke organisatie en kostenbeheersing gunstiger uit kunnen vallen dan bij andere schapenrassen.

Piet heeft zelf nog 15 zuivere ooien die in de laatste worp nog 43 lammeren brachten. Piet voert A brok van rundvee en daar heeft hij goede ervaring mee.

Piet heeft het er altijd plezier in gehad om te organiseren en om dingen op poten te zetten. Hij vond het wel jammer dat er in de 90er jaren veel initiatieven in de schapenhouderij mislukt zijn en en dat de  Flevolander minder populair was in die tijd

Piet bedankt voor alles wat je voor de Flevolander en de NFS doet en gedaan hebt, voor je 75 nieuwsbrieven en ….voor een  gezellige ochtend in Opende.

Linda Wouters-Hallie